Home / Algemeen nieuws / Recensie : Fred Delfgauw “Paradijsvogels”

Recensie : Fred Delfgauw “Paradijsvogels”

[Totaal: 2    Gemiddelde: 4/5]

Zaterdagavond 24 februari stond in de Nieuwe Nobelaer Fred Delfgauw op het toneel. Eigenlijk zou hij in de kleine zaal optreden, net zoals vorig jaar, maar door de goede kaartverkoop werd er uitgeweken naar de grote zaal.

De gelauwerde poppenspeler Fred Delfgauw doet al 35 jaar voorstellingen met zijn poppen en slaagt er dan ook altijd in om te zorgen dat de levenloze poppen op personages van vlees en bloed lijken. Met de voorstelling “Paradijsvogels “neemt hij ons mee naar een Haagse straatje van zijn jeugd, waar mensen met verschillende geloofsopvattingen gewoon naast elkaar leven ‘zonder elkaar naar het leven te staan zoals vandaag de dag vaak gebeurt’.

 

Hij heeft vier personages uit zijn herinneringen meegenomen : twee oude mopperkonten, waarvan de ene praat uitslaat over de vele veranderingen in de buurt en de ander klaagt over het gebrek aan solidariteit. De andere twee zijn aanmerkelijk kleurrijker. Zijn vriend Mark, met wie hij als 13-jarige Jesus Christ Superstar meebrulde om zijn strenggelovige vader te stangen, zit nu in een kliniek. En dan is er nog een weduwnaar die een travestiet is. Hij laat zijn poppen dingen zeggen die hij zelf niet durft, beloofd hij aan het begin van de show, maar het wordt nergens echt grof. De voorstelling is inhoudelijk dan ook niet erg sterk met het verhaal. Maar dat maakt bij Fred Delfgauw verder ook niet uit. Zijn poppenspel red de show en het is altijd een feest om naar de magische kwaliteiten van Delfgaauw te komen kijken. Ondanks het magere verhaal vinden wij zijn show Paradijsvogels toch een aanrader!

Wij geven de voorstelling 3,5 ster !

[Totaal: 2    Gemiddelde: 4/5]

 

Etten-Leur Magazine

Geef een reactie